Atlas roślin i ziół leczniczych

Rdest japoński

Rdest japoński

Choć dla rodzimej flory stanowi zagrożenie, rdest japoński jest jednym z najcenniejszych surowców dostępnych fitoterapii. Wprowadza się go m.in. w leczenie boreliozy, chorób autoimmunologicznych czy zatruć oraz w profilaktykę chorób serca i układu krążenia.

Charakterystyka rdestu japońskiego

Rdest japoński, czyli rdestowiec ostrokończysty, znany też pod nazwą rdestowiec japoński lub japanese knotweed to roślina pochodząca z południowych obszarów Azji, lecz poza Japonią naturalnie zasiedlająca również Tajwan, Koreę i część obszaru Chin. W ostatnich czasach zadomowiła się także w Polsce, choć w tutejszych warunkach nie wytwarza nasion. Rdest japoński rośnie na zróżnicowanych glebach, jest wieloletnią byliną, osiągającą kilka metrów wysokości, o krzewiastym pokroju. Rdest lubi się rozgałęziać. Jego łodygi drewnieją i przypominają wyglądem pędy bambusa. Poza tym gatunek ten wytwarza piękne, drobne białe kwiaty, pojawiające się od sierpnia do września wśród szerokich, eliptycznych liści. Jest też gatunkiem miododajnym. Innymi słowy, rdest japoński to roślina dość ciekawa i charakterystyczna. Nie dziwi, że uprawia się ją również w celach ozdobnych. Jeśli dodamy do tego, że jest pomocna w leczeniu boreliozy, to nie ulega wątpliwości, że warto się nią zainteresować.

Rdest japoński – niebezpieczny czy przydatny?

Choć rdest japoński to nad wyraz intrygujący i cenny gatunek, jego uprawa w polskich warunkach jest obwarowana licznymi zakazami prawnymi. Z jednej bowiem strony jest rośliną energetyczną i miododajną. W dodatku ma ogromny potencjał wspierający środowisko, gdyż można go wykorzystać do oczyszczania silnie skażonych gleb. Do tego dochodzą właściwości prozdrowotne rdestu japońskiego. Niestety z drugiej strony, w rodzimych warunkach stanowi on zagrożenie ojczystej flory – jest gatunkiem niebezpiecznie inwazyjnym. Od kilku lat nawet posiadanie, sprzedaż czy rozmnażanie rdestu japońskiego w Polsce może odbywać się jedynie po uzyskaniu specjalnego zezwolenia.

Właściwości rdestu japońskiego

Rdest japoński i resweratrol

Resweratrol to bardzo cenny antyutleniacz, który hamuje agregację krwinek i obniża poziom cholesterolu, wspierając tym samym serce oraz chroniąc przed miażdżycą i jej następstwami. Najbardziej znanym źródłem prozdrowotnego resweratrolu są czerwone winogrona, a w szczególności wytwarzane z nich czerwone wino. Prawdopodobnie to właśnie regularnemu spożyciu czerwonego wina Francuzi zawdzięczają dobre zdrowie, pomimo obecności w ichniejszej diecie dużej ilości węglowodanów, serów i innych tuczących potraw. Kto nie preferuje picia wina na modłę francuską, ale chciałby zwiększyć podaż resweratrolu w jadłospisie może sięgnąć po suplementy, które produkuje się właśnie na bazie wyciągu z rdestu japońskiego.

Rdestowiec japoński w leczeniu poważnych i groźnych chorób

Rdestowiec japoński jest na tyle dobrym i silnym źródłem resweratrolu i innych substancji prozdrowotnych (fitosteroli, kwercetyny, luteoliny, kwasu protokatechowego, pochodnych antracenu czy polidatyny), że znalazł zastosowanie również w leczeniu tak poważnych chorób jak borelioza. Jego wykorzystanie, wraz z innymi ziołami, rekomenduje zielarz Stephen Harrod Buhner, autor protokołu Buhnera, metody ułatwiającej leczenie tej choroby preparatami zielarskimi.

Leczenie rdestowcem umożliwia poprawę zdrowia nie tylko chorych cierpiących na boreliozę. Wyciągi z tej rośliny (surowcem jest kłącze) stosuje się przy różnych chorobach autoimmunologicznych, przy przeroście gruczołu krokowego, w terapii wirusowego zapalenia wątroby, astmy, chorób pasożytniczych, zatruć czy stanu zapalnego żył. Rdestowiec ma bowiem silnie działanie odtruwające, regulujące i regenerujące. Stymuluje produkcję estrogenów, ma działanie antydepresyjne. Na skórę działa oczyszczająco i wspomaga leczenie wszelakich zmian o trudnym przebiegu.