zioła na astmę

Zioła na astmę

Inhalator na astmę

Astma oskrzelowa to coraz częściej występujące schorzenie objawiające się charakterystycznym świszczącym oddechem oraz napadami duszności, podczas których pojawia się ciężki do opanowania kaszel i ucisk w klatce piersiowej. Te objawy wynikają z przewlekłego zapalenia dróg oddechowych, w wyniku którego oskrzela przestają pracować w prawidłowy sposób, ponieważ mięśnie gładkie ich ściany zbyt często się kurczą. Na świecie na astmę choruje niemal 150 mln osób, a w samej tylko Polsce – niecałe 3 mln osób.

Kto jest podatny na astmę?

Na wystąpienie astmy szczególnie podatne są osoby zamieszkujące kraje o wysokim poziomie rozwoju. Najczęściej na astmę chorują osoby posiadające różnego rodzaju alergie bądź narażone na ciągły kontakt z wywołującymi je alergenami (takimi jak chociażby wilgoć i pleśń, roztocza, spaliny i dym, pyłki roślin czy sierść zwierząt). Oprócz tego astmę może wywołać także przewlekła infekcja dróg oddechowych lub palenie papierosów. Ryzyko wystąpienia astmy zwiększają dodatkowo obciążenia genetyczne (występowanie w rodzinie chorób oskrzeli), a także związane z płcią. Więcej przypadków zachorowania na astmę odnotowuje się bowiem u dzieci – wśród chłopców, a u osób dorosłych – wśród kobiet.

Zastosowanie ziołolecznictwa w astmie

W leczeniu astmy stosuje się głównie środki farmakologiczne w formie leków wziewnych, ale istnieje także szereg ziół, które mogą takie leczenie dodatkowo wspomóc. Zioła posiadają wieloletnią tradycję w leczeniu astmy stanowiąc doskonałe urozmaicenie farmakoterapii. Ich działanie rozkurczowe, przeciwzapalne i przeciwalergiczne poprawia ogólne samopoczucie osoby chorej.

Jeśli chodzi o zioła na astmę chyba najbardziej ogólnodostępnym środkiem wspomagającym jej leczenie jest rumianek. Warto przynajmniej raz dziennie wypić filiżankę rumianku ekspresowego osłodzoną łyżeczką miodu. Oprócz tego doskonale sprawdzają się mieszanki takich ziół, jak: ziele tymianku, liść mięty pieprzowej, korzeń lukrecji, liść babki lancetowatej czy liść podbiału, zalane wrzątkiem i przecedzone lub też nalewki z liści pokrzyku, bielunia, lulka czy korzenia pierwiosnka, spożywane w niewielkiej ilości po posiłku.

Uwaga!

Zioła użyte nieumiejętnie także mogą zaszkodzić! Informacje zawarte na tej stronie stanowią jedynie wskazówki; wszelkie kuracje ziołolecznicze należy uprzednio skonsultować z lekarzem.

Aloes na astmę


aloesAloes to wyjątkowa roślina lecznicza, która w warunkach naturalnych występuje przede wszystkim na Półwyspie Arabskim, w Afryce oraz na Madagaskarze. W Polsce hoduje się ich odmiany doniczkowe.

Pędy aloesu są zakończone rozetą liści, które są bardzo mięsiste, a ich brzegi są kolczaste. Kwiaty aloesu zazwyczaj mają kolor żółty, pomarańczowy bądź też czerwony. Surowcem leczniczym są w przypadku aloesu jego liście, w których znajduje się drogocenny dla nas sok.

Aloes ma działanie przeciwbólowe, żółciopędne oraz przeczyszczające, hamuje również procesy zapalne, ale zalecany jest też przy reumatyzmie i nerwobólach. Sok z aloesu może również wzmocnić nasz układ odpornościowy, a według najnowszych badań jest w stanie obniżyć poziom cukru we krwi u osób walczących z cukrzycą. Aloes przyśpiesza także gojenie się ran czy poparzeń oraz pomaga w leczeniu schorzeń skórnych.




Babka lancetowata na astmę


babkaBabka lancetowata to roślina pospolita, która na terenie Polski, jak i większości innych krajów, występuje dziko. Od wielu lat doceniania jest za swoje właściwości lecznicze, z których korzystały już nasze babcie.

W okresie kwitnienia kwiatonośne pędy babki lancetowatej wyrastają na wysokość około 40 centymetrów. Kwiatostan na szczycie pędu kwitnie przez kilka miesięcy. Surowcem leczniczym w przypadku babki lancetowatej są jednak jej liście, które zawierają między innymi witaminy, minerały, związki śluzowe czy kwasy organiczne.

Babkę lancetowatą przygotować można w postaci naparu, odwaru czy też syropu. Ma ona działanie przeciwzapalne na przewód pokarmowy, śluzówkę jamy ustnej i gardła, wspomaga też leczenie chorób górnych dróg oddechowych, dwunastnicy oraz wrzodów żołądka. Stosowana zewnętrznie przyśpiesza gojenie się ran oraz podrażnień skóry.




Biedrzeniec mniejszy na astmę


biedrzeniec mniejszyBiedrzeniec mniejszy to roślina z gatunku selerowatych osiągająca wysokość około 50 cm, o ostrym zapachu, posiadająca charakterystyczne białe kwiaty zebrane w baldach i ze względu na swój wygląd często mylona z kminkiem. Biedrzeniec mniejszy można spotkać praktycznie w całej Europie, jak i w północnej oraz południowo-zachodniej części Azji. Rośnie on głównie na łąkach, pastwiskach, przydrożach i w sadach, ale można go spotkać także na zboczach gór i pagórków.

Roślina ta jest niezwykle ceniona w ziołolecznictwie. Szczególnie dobrze znany jest leczniczy charakter suszonych korzeni i kłącza biedrzeńca mniejszego. Podawane w formie odwaru znajdują one zastosowanie w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, astmy, a także chorób układu pokarmowego, schorzeń nerek i problemów w pracy układu moczowego.




Bieluń dziędzierzawa na astmę


bielun dziedzierzawaBieluń dziędzierzawa pochodzi z rodziny roślin psiankowatych. To roślina zielna o nieprzyjemnym zapachu, osiągająca od 30 cm do 1 m wysokości, o białych, lejkowatych kwiatach i jajowatych liściach, a także nagiej, lekko omszonej łodydze i pokrytych trójkątnymi kolcami owocach wielkości orzecha włoskiego.

Bieluń dziędzierzawa, zwany inaczej czarcim zielem występuje w Eurazji i Ameryce Północnej i jest wykorzystywany jako roślina lecznicza. Bieluń jest rośliną o właściwościach silnie toksycznych, dlatego też preparaty z niego pozyskiwane mogą być stosowane wyłącznie pod kontrolą lekarza.

Roślinę stosuje się między innymi w leczeniu dychawicy oskrzelowej, ostrych nieżytów oskrzeli oraz chorób neurologicznych. Surowcem leczniczym są liście i nasiona, które pozyskuje się zarówno z roślin rosnących dziko, jak i plantacji.




Czosnek na astmę


garlic-164501_640Kuchnia polska jest niezwykle bogata w różnego rodzaju przyprawy i dodatki, które wzmacniają smak. Niektóre z nich posiadają również właściwości lecznicze. Idealnym na to przykładem jest czosnek, występujący zazwyczaj w odmianie pospolitej, słoniowej bądź niedźwiedziej.

Jest rośliną wieloletnią, składającą się z bulw posiadających niewielkie ząbki, które zawierają liczne składniki siarki (stąd bierze się jego specyficzny zapach). Wspomnieć należy również o sporych płaskich liściach i jadalnych kwiatach.

Jego zastosowania są niezwykle szerokie - najczęściej podaje się go w formie naparów bądź zmiażdżonych ząbków. Wydziela wtedy alicin, który posiada niezwykle silne działanie antybiotyczne. Dzięki temu skutecznie zwalcza infekcje układu oddechowego oraz liczne zakażenia gardła i krtani.

Bardzo pomaga również podczas zmagania się z poważnymi chorobami, takimi jak miażdżyca, nadciśnienie czy niedokrwienie serca. Poza tym zwalcza dolegliwości żołądkowe, zawiera również właściwości oczyszczające i przeciwgrzybicze, w związku z czym jest bardzo często podawany dzieciom.




Dziewanna wielkokwiatowa na astmę


450px-Verbascum_densiflorum_'dense-flowered_mullein'_2007-06-02_(plant)Na terenie całego kraju występuje niezwykle skuteczna roślina lecznicza, która w znacznym stopniu usprawnia pracę dróg oddechowych. Dziewanna wielkokwiatowa, bo o niej mowa, rośnie przede wszystkim na glebach piaszczystych, choć często można ją spotkać nawet przy ruchliwych drogach.

Zbudowana jest z łodygi, osiągającej wysokość nawet do 2 metrów, pokrytych kutnerem liści, żółtych kwiatów rozkwitających na szczycie łodygi oraz owoców, które zawierają drobne nasiona.

W ziołolecznictwie najważniejsze są kwiaty dziewanny. Zawierają bowiem tak zwane spaniny, które pobudzają produkowanie śluzu w drogach oddechowych. Dzięki temu dużo łatwiej można go odkrztusić. Dzięki temu chroni również błonę śluzową nosa przed licznymi podrażnieniami. Na jej bazie tworzone są wywary, które, poza łagodzeniem wpływu grypy i przeziębienia, doskonale wypłukują gardło, a także oczyszczają rany, oparzenia, odleżyny czy odmrożenia. Warto wspomnieć również o tym, iż wspomniane substancje stosowane są również osłonowo podczas zapalenia jelit i żołądka.




Imbir na astmę


imbirImbir jest rośliną o właściwościach leczniczych. Pochodzi z południowo-wschodniej Azji. To bylina o nierównych, guzkowatych kłączach. Imbir stosuje się przede wszystkim przy utracie apetytu, a także w dolegliwościach żołądkowych. Przydatny jest w biegunce, bólach brzucha, jak również stosuje się go przy kolce, niestrawności albo wzdęciach.

Ma właściwości przeciwbólowe, dlatego jest podawany na zmniejszenie bóli pooperacyjnych, a także w chorobie lokomocyjnej, nudnościach ogólnych, porannych u kobiet w ciąży oraz wywołanych chemioterapią.

Doskonale leczy bóle reumatyczne stawów, pomaga w artretyzmie, przy migrenach oraz infekcjach górnych dróg oddechowych. Lekarze zalecają stosowanie imbiru jako antidotum na kaszel oraz w zapaleniu oskrzeli. Leczy też oparzenia.

Część lecznicza imbiru to korzeń. Można go stosować na surowo, w postaci tabletek, kapsułek, nalewek, płynnych wyciągów oraz jako kandyzowane plastry.




Lipa na astmę


lipaLipa to długowieczne drzewo, które jest niezwykle urokliwe, przez co często sadzone jest chociażby w parkach. Oprócz tego jednak, lipa ma również właściwości lecznicze, które są wykorzystywane od wieków.

Surowcem lekarskim w przypadku lipy jest jej kwiatostan, który zbiera się pod koniec czerwca oraz na początku lipca. Wysuszony, podaje się głównie w postaci naparu, ale także wyciągu bądź syropu. Lipa jest najczęściej stosowana w przypadku pojawienia się przeziębienia, ale doskonale radzi sobie także z obniżaniem gorączki, leczy anginę, zapalenia gardła i oskrzeli, jak również grypę. Oprócz tego, napary z kwiatów lipy mogą zniwelować napięcie nerwowe, pomagają zasnąć i utrzymują nasze naczynia krwionośne w dobrym stanie. Taki napar może być również stosowany zewnętrznie przy podrażnieniach skóry lub po ukąszeniu owadów.




Lukrecja na astmę


lukrecjaLukrecja zwana także lukrecją gładką to zioło, które rośnie dziko. Jest także regularnie uprawiana. Występuje w Europie i w Azji. Spotyka się ją również w Ameryce Północnej i Południowej oraz Australii.

Lukrecja należy do bylin z rodziny bobowatych, ma drobne zielone liście i fioletowe kwiaty. Korzeń lukrecji jest bardzo słodki dzięki zawartości glicyryzyny (kwasu glicyryzynowego).

Stosuje się ją w postaci odwarów, nalewek, kapsułek, wyciągów, tabletek i cukierków. Łagodzi takie dolegliwości jak wrzody żołądka i dwunastnicy, objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Pomaga przy niedrożności górnych dróg oddechowych, kaszlu oraz przy niewydolności nadnerczy. Nie należy jej stosować przy nadciśnieniu, chorobie wieńcowej, cukrzycy, chorobach wątroby, hipokaliemii i ciężkiej niewydolności nerek, a także w okresie ciąży.




Mięta pieprzowa na astmę


mietaMięta pieprzowa, nazywana również miętą lekarską, jest znana już od wieków ze swoich właściwości leczniczych. Na terenie Europy rośnie ona w stanie naturalny, a w samej Polsce jest również uprawiana.

Surowcem leczniczym w przypadku mięty pieprzowej jest jej ziele oraz liście mięty, które można suszyć, ale z których pozyskuje się też olejek miętowy, a po jego wymrażaniu również mentol. Miętę można podawać w postaci wyciągu, herbaty, nalewki czy właśnie olejku.

Szerokie zastosowanie mięty w lecznictwie wykorzystywano już w starożytności. Zioło to pomaga między innymi w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak ból żołądka, niestrawność, nudności czy kolka jelitowa. Jest także stosowana przy chorobach wątroby oraz dróg żółciowych, łagodzi objawy zapalenia zatok, przeziębienia czy grypy, a wcieranie olejku miętowego może pomóc zmniejszyć ból migrenowy, nerwobóle oraz bóle reumatyczne.




Podbiał na astmę


podbialPodbiał to roślina z gatunku astrowatych znana także pod nazwą "oślej stopy" lub "Bożego liczka". Występuje on praktycznie w całej Europie, ale można go spotkać także m.in. w Ameryce Północnej, w północnej i środkowej Azji oraz w północnej Afryce. Podbiał można rozpoznać po charakterystycznych żółtych kwiatach o średnicy 2-2,5 cm, zlokalizowanych na szczycie pędów oraz dużych liściach o sercowatym kształcie, posiadających zatoki i ząbki na swoich brzegach. Roślina ta osiąga wysokość zazwyczaj od ok. 7 do 15 centymetrów i rośnie głównie na łąkach, polanach i przydrożach.

Podbiał ma szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie. Liście i kwiaty tej rośliny podawane w formie odwaru, są bardzo skuteczne w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych i łagodzeniu kaszlu, jak i w leczeniu schorzeń układu pokarmowego. Oprócz tego liście podbiału doskonale nadają się także jako okład stosowany na podrażnioną skórę.




Rumianek na astmę


RumianekWśród wszystkich znanych nam obecnie ziół leczniczych, najbardziej popularny i najszerzej stosowany jest rumianek, który, przez Morze Śródziemne, został rozpropagowany na całym świecie.

Zazwyczaj jego rozmiary oscylują w granicach od 10 do 40 centymetrów. Posiada delikatną, cienką łodygę, zakończoną pękami kwiatów, występujących w dwóch odmianach - białej języczkowej (strona zewnętrzna) i żółtej rurkowatej (strona wewnętrzna).

Niewielkich rozmiarów kwiaty są bogate w różne substancje, które stosowane są ziołolecznictwie. Przede wszystkim olejek eteryczny, posiadający właściwości przeciwalergiczne. Poza tym wspomnieć trzeba o licznych solach mineralnych, witaminie C, cholinie oraz fenolokwasach. Lecznicze koszyczki kwiatków zbierane są na początku kwitnienia.

Poza wspomnianym już działaniem przeciwalergicznym, rumianek zdecydowanie przyspiesza gojenie się ran, usprawnia regenerację skóry, działa przeciwbakteryjnie, a także pomaga w problemach z żołądkiem. Roślina ta jest również często stosowane w kosmetologii, odżywiając skórę, włosy i paznokcie.




Tymianek na astmę


tymianekTymianek pospolity czyli thymus vulgaris jest ziołem, które pochodzi z krajów basenu Morza Śródziemnego, gdzie rośnie dziko. Uprawia się go w wielu państwach Europy i Ameryki. Tymianek kwitnie od czerwca do lipca. Ma drobniutkie, zielone listki, a także kwiatostan o fioletowym kolorze. Kwiaty znajdują się na szczycie pędów.

Starożytni Grecy jako pierwsi potrafili skorzystać z właściwości leczniczych tymianku. Nazwa tego zioła pochodzi właśnie z greckiego "thymon" - "do odkażania ".

Głównym składnikiem zioła jest silny olejek eteryczny. Olejek tymiankowy zawiera takie składniki jak: tymol, linalol, terpineol, borneol, cyneol i octan bornylu.

Tymianek charakteryzuje się silnymi właściwościami przeciwbakteryjnymi i przeciwzapalnymi, dlatego stosuje się go w preparatach przeciwtrądzikowych. Olejek dodaje się też do syropów na kaszel. Tymianek pomaga w leczeniu stanów zapalnych gardła, przy nieżycie żołądka, a także w chorobach jelit. Warto pamiętać o tym, że tymianek musi być stosowany z umiarem. Zawiera bowiem tymol, który jest trujący.




Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek kuracji zielarskiej, skonsultuj się z lekarzem!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *