zioła na rwę kulszową

Zioła na rwę kulszową

Nie znamy dnia ani godziny, kiedy nagle może zaatakować nas rwa kulszowa w postaci przenikliwego i wręcz paraliżującego bólu w okolicach pleców i nóg. Schorzenie to potrafi dosłownie zwalić z nóg i uniemożliwić poruszanie się.

Przyczyny i objawy rwy kulszowej

Rwa kulszowa to nic innego jak zapalenie korzonków, które jest wynikiem słabej kondycji kręgosłupa. Pojawia się dotkliwy ból w dole pleców, który paraliżuje wręcz całe ciało. Najczęściej obejmuje on okolice lędźwi, ale może promieniować również w okolice ud i barków.

Do rwy kulszowej dochodzi w wyniku mechanicznego uciskania uszkodzonego dysku na sąsiadujące korzenie nerwowe. W grupie zwiększonego ryzyka znajdują się osoby po trzydziestym roku życia. Wraz z wiekiem nasz kręgosłup jest coraz bardziej zużyty, a zmiany zwyrodnieniowe mają charakter postępujący.

Przyczyną rwy kulszowej mogą być zwyrodnienia i urazy, intensywny wysiłek fizyczny oraz nieprawidłowo zbilansowana dieta uboga w witaminy i minerały (szczególnie w wapń).

Zioła na rwę kulszową

W leczeniu rwy kulszowej niezwykle pomocne okazują się być pewne zioła.

Warto sięgnąć po pokrzywę, świętojańskie ziele, porzeczkę, tawułę łąkową i bez. Zaleca się pić napary ziołowe w ilości do trzech szklanek dziennie między posiłkami, które sporządza się z dwóch łyżek suszu zalanego wrzątkiem.

Jeśli borykamy się z rwą kulszową, reumatyzmem, zapaleniem stawów i gośćcem, to dziurawiec zwyczajny przyniesie nam ukojenie. Rano i wieczorem można pić napary przygotowane z mieszanki ziół takich jak liście czarnej porzeczki i poziomki oraz pączki topoli, kwiaty tawuły łąkowej i liście brzozy. Zagęszczony odwar z owoców bzu czarnego, pity do dwóch razy w ciągu dnia także pomoże przy rwie kulszowej i zapaleniu nerwu trójdzielnego.

Można także kupić gotową mieszankę ojca Klimuszki na rwę kulszową, w której znajdują się ziele bylicy pospolitej, liście brzozy, ziele dziurawca, liście borówki brusznicy, kłącze perzu, liście borówki czernicy, korzeń arcydzięgla, kwiaty wiązówki, pierwiosnek, lawenda i kora kaliny koralowej.

Świetne na rwę kulszową będą także kurkuma, kora z białej wierzby, diabelski pazur, korzeń lukrecji, tarczyca bajkalska, kwiat lipy, korzeń dziewanny i smorzewka.

Uwaga!

Zioła użyte nieumiejętnie także mogą zaszkodzić! Informacje zawarte na tej stronie stanowią jedynie wskazówki; wszelkie kuracje ziołolecznicze należy uprzednio skonsultować z lekarzem.

Dziewanna wielkokwiatowa na rwę kulszową


450px-Verbascum_densiflorum_'dense-flowered_mullein'_2007-06-02_(plant)Na terenie całego kraju występuje niezwykle skuteczna roślina lecznicza, która w znacznym stopniu usprawnia pracę dróg oddechowych. Dziewanna wielkokwiatowa, bo o niej mowa, rośnie przede wszystkim na glebach piaszczystych, choć często można ją spotkać nawet przy ruchliwych drogach.

Zbudowana jest z łodygi, osiągającej wysokość nawet do 2 metrów, pokrytych kutnerem liści, żółtych kwiatów rozkwitających na szczycie łodygi oraz owoców, które zawierają drobne nasiona.

W ziołolecznictwie najważniejsze są kwiaty dziewanny. Zawierają bowiem tak zwane spaniny, które pobudzają produkowanie śluzu w drogach oddechowych. Dzięki temu dużo łatwiej można go odkrztusić. Dzięki temu chroni również błonę śluzową nosa przed licznymi podrażnieniami. Na jej bazie tworzone są wywary, które, poza łagodzeniem wpływu grypy i przeziębienia, doskonale wypłukują gardło, a także oczyszczają rany, oparzenia, odleżyny czy odmrożenia. Warto wspomnieć również o tym, iż wspomniane substancje stosowane są również osłonowo podczas zapalenia jelit i żołądka.




Dziurawiec na rwę kulszową


Hypericum perforatumDziurawiec wykazuje niezwykle szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie. W Polsce jest on rośliną pospolitą, choć ze względu na duże zainteresowanie tym ziołem, zajęto się również jego uprawą.

Łodyga dziurawca może mieć od 30 nawet do 100 centymetrów wysokości, zioło to ma intensywnie żółte kwiaty, a na jego liściach zauważyć można drobne prześwitujące kropki, w których zgromadzone są olejki eteryczne.

W ziołolecznictwie stosuje się suszone ziele dziurawca, pozyskiwane ze świeżo rozkwitających górnych części łodyg. Najczęściej podawany jest w formie naparu, który stosowany jest w przypadku wystąpienia kamicy moczowej, schorzeń dróg żółciowych oraz żołądka, a także przy stanach depresyjnych i nadmiernego zdenerwowania. Dziurawiec można także stosować zewnętrznie, w postaci wyciągów bądź odwarów, które przyśpieszają gojenie ran, oparzeń czy innych uszkodzeń skóry.




Kurkuma na rwę kulszową


KurkumaKurkuma wywodzi się z Indii. Charakteryzuje ją wyrazisty smak i niesamowity aromat, bardzo chętnie jest wykorzystywana w kuchni. Oprócz tego działa bardzo pozytywnie na ludzki organizm i jest polecana w walce z wieloma chorobami i dolegliwościami.

Kurkuma zawiera między innymi kurkuminę, która jest bardzo silnym przeciwutleniaczem mających właściwości przeciwzapalne. Przyprawę poleca się stosować również w ramach profilaktyki i wsparcia w leczeniu chorób nowotworowych. Warto spożywać ją w przypadku dolegliwości trawiennych, chorób wątroby i trzustki. Pomaga również w zwalczaniu infekcji wirusowych. Korzystnie wpływa na nasze oczy - sprawdzi się w leczeniu zapalenia spojówek, zespołu suchego oka czy jaskry.

Kurkuma ma bardzo szerokie zastosowanie i bez wątpienia warto włączyć tę przyprawę do swojej diety. Nie tylko dodaje potrawom smaku i aromatu, ale bardzo pozytywnie wpływa na funkcjonowanie naszego organizmu, dzięki niej można zapobiec wielu chorobom, ale sprawdza się również w leczeniu niektórych dolegliwości.




Lukrecja na rwę kulszową


lukrecjaLukrecja zwana także lukrecją gładką to zioło, które rośnie dziko. Jest także regularnie uprawiana. Występuje w Europie i w Azji. Spotyka się ją również w Ameryce Północnej i Południowej oraz Australii.

Lukrecja należy do bylin z rodziny bobowatych, ma drobne zielone liście i fioletowe kwiaty. Korzeń lukrecji jest bardzo słodki dzięki zawartości glicyryzyny (kwasu glicyryzynowego).

Stosuje się ją w postaci odwarów, nalewek, kapsułek, wyciągów, tabletek i cukierków. Łagodzi takie dolegliwości jak wrzody żołądka i dwunastnicy, objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Pomaga przy niedrożności górnych dróg oddechowych, kaszlu oraz przy niewydolności nadnerczy. Nie należy jej stosować przy nadciśnieniu, chorobie wieńcowej, cukrzycy, chorobach wątroby, hipokaliemii i ciężkiej niewydolności nerek, a także w okresie ciąży.




Smorzewka na rwę kulszową


smorzewkaRodzina roślin bobowatych stanowi zbiór na tyle rozbudowany, że jej przedstawicieli możemy spotkać na większości terenów na Ziemi. Znajdują się wśród nie tylko znany wszystkim bób czy ciecierzyca, ale także dużo mniej powszechne, egzotyczne rośliny trujące i lecznicze. Doskonałym przykładem jest tu smorzewka.

Ta roślina o delikatnych liściach i kwiatach według klasycznej systematyki sytuowana jest w podrodzinie bobowatych właściwych i plemieniu Milletieae. Jej naturalnym środowiskiem występowania jest region Karaibów, Bahamy, Antyle, a także wybrzeża w pobliżu Meksyku.

Była od wieków wykorzystywana przez rdzennych mieszkańców tych terenów do łowienia ryb, jako że występujące w niej substancje okazują się dla nich toksyczne, powodując działanie ogłuszające. Smorzewka rosnąca dziko posiada formę średniej wielkości drzewa (12-15 metrów) o nieregularnej koronie i ciemnych liściach, jaśniejących wzdłuż pnia. Kwitnie na biało, a kwiaty posiadają lekko czerwone bądź różowe zabarwienie.

Medycyna ludowa przypisuje smorzewce szerokie spektrum działań. Pojawia się ona we wzmiankach o środkach, które łagodzą objawy rwy kulszowej i problemów związanych z bólami menstruacyjnymi. Część zawartych w niej izoflawonoidów sugeruje możliwość działania uspokajającego i łagodzącego na układ nerwowy.

Obecnie brakuje szczegółowych badań wpływu smorzewki na organizmy ludzkie, natomiast wstępne ustalenia wykazują potencjał jej zastosowania przy różnego rodzaju zapaleniach i skurczach mięśni. Należy przy tym pamiętać, że smorzewka to roślina klasyfikowana jako silnie toksyczna. Nie powinna być stosowana jako susz ziołowy, a tylko w postaci zaleconych przez specjalistę ekstraktów o precyzyjnie dobranej dawce. Leczenie przy użyciu tej rośliny zawsze powinno przebiegać pod ścisłą kontrolą i na zalecenie lekarza fitoterapeuty.




Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek kuracji zielarskiej, skonsultuj się z lekarzem!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *