zioła na bielactwo

Zioła na bielactwo

By Produnis (PflegeWiki.de) [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons

By Produnis (PflegeWiki.de) [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons

Bielactwo to schorzenie powodujące depigmentację, czyli bielenie płatów skóry. Jest ono związane z brakiem odpowiedniej ilości lub nieprawidłowym działaniem melanocytów, czyli pigmentów, których zadaniem jest nadawanie koloru skórze. Wśród podstawowych przyczyn bielactwa wymienia się zaburzenia mechanizmu odpornościowego. Większą podatność na zachorowanie na bielactwo mają ponadto osoby cierpiące na choroby tarczycy, cukrzycę lub takie, które w rodzinie posiadały przypadki bielactwa. Jest to bowiem schorzenie, które może być dziedziczone. Istnieją dwie zasadnicze odmiany bielactwa – wrodzona lub nabyta. Najczęściej jest to schorzenie nabyte, na które szacuje się, że cierpi ok. 1% całej populacji.

Leczenie bielactwa

W leczeniu bielactwa stosuje się głównie środki farmakologiczne połączone często z naświetlaniem lampami. Istnieje jednak kilka naturalnych metod leczenia tego schorzenia. Wśród nich wymienia się przede wszystkim ziołolecznictwo. Jeśli chodzi o zioła na bielactwo warto wyróżnić babći oraz miłorząb japoński. Babći to indyjskie zioło, którego nasiona stosuje się zewnętrznie w formie papki lub specjalnego oleju, na zmiany skórne. Po kilku dniach kuracji tym ziołem, skóra nabiera różowego lub czerwonego koloru, by po pewnym czasie odzyskać swoją normalną barwę. Natomiast jeśli chodzi o ekstrakt z miłorzębu japońskiego, czyli ginkgo biloba, dostępny zazwyczaj w formie tabletek, dzięki właściwościom przeciwutleniaczowym oraz immunomodulującym, spowalnia on rozwój bielactwa i wspomaga ponowną pigmentację skóry. Oprócz tego osoby cierpiące na bielactwo mogą stosować odpowiednio dopasowaną dietę, bogatą w szpinak, brokuły, płatki zbożowe i orzechy, a także ukierunkowaną na unikanie ostrych przypraw i alkoholi. Leczenie bielactwa może wspomóc również unikanie stresu oraz ochrona ciała przed promieniowaniem słonecznym.

Więcej o bielactwie nabytym

Bielactwo nabyte czyli inaczej albinizm, zazwyczaj pojawia się po ukończeniu 10. roku życia. Jest to przewlekłe schorzenie polegające na depigmentacji płatów skóry. Dokładne przyczyny jej powstawania nie są dokładnie poznane, ale z punktu widzenia biologicznego polega na wymieraniu melanocytów czyli komórek odpowiedzialnych za kolor skóry. W wyniku tego procesu powstają odbarwione, jasne plamy na ciele. Szacuje się, że z tym problemem zmaga się około 1-2 procent populacji.

Objawy bielactwa nabytego

  • jasne plamy o ciemniejszych brzegach, różnej wielkości i kształtu po jednej stronie ciała (bielactwo nabyte w formie segmentowej),
  • w symetrycznym ułożeniu w rożnych obszarach ciała (bielactwo nabyte zwykłe),
  • na obszarze całego ciała (bielactwo całkowite).

Obszary ciała, na których występują objawy bielactwa to przede wszystkim :

  • głowa
  • twarz
  • stopy
  • łokcie
  • kolana
  • grzbietowa powierzchnia rąk.
Uwaga!

Zioła użyte nieumiejętnie także mogą zaszkodzić! Informacje zawarte na tej stronie stanowią jedynie wskazówki; wszelkie kuracje ziołolecznicze należy uprzednio skonsultować z lekarzem.

Babći na bielactwo


babciW ziołolecznictwie niezwykle przydatna jest roślina o nazwie babći (psoraela corylifolia). Ten wyjątkowy okaz flory posiada niebieskawo-purpurowe kwiaty i zalicza się go do pospolitych roślin trawiastych. Babći można spotkać na terenie Indii, Pakistanu, Iranu, Sri Lanki oraz Chin.

Zawarty w jego ziarnach olejek eteryczny posiada właściwości lecznicze. Stosuje się go w zwalczaniu następujących chorób: bielactwo, świerzb, łuszczyca, trąd, brodawki, zakażenia paciorkowcami, zapalenia, owrzodzenia. Może być także wykorzystany jako antidotum na ukąszenie węża bądź skorpiona. Babći (psoraela corylifolia) działa przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie. Przyspiesza gojenie się ran, zapobiega łysieniu, regeneruje skórę, włosy, paznokcie i oczyszcza krew.

Można ją stosować zewnętrznie i wewnętrznie. Leczenie zewnętrzne polega na nałożeniu na chore miejsca papki, natomiast wewnętrzne na łykaniu kapsułek.




Dziurawiec na bielactwo


Hypericum perforatumDziurawiec wykazuje niezwykle szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie. W Polsce jest on rośliną pospolitą, choć ze względu na duże zainteresowanie tym ziołem, zajęto się również jego uprawą.

Łodyga dziurawca może mieć od 30 nawet do 100 centymetrów wysokości, zioło to ma intensywnie żółte kwiaty, a na jego liściach zauważyć można drobne prześwitujące kropki, w których zgromadzone są olejki eteryczne.

W ziołolecznictwie stosuje się suszone ziele dziurawca, pozyskiwane ze świeżo rozkwitających górnych części łodyg. Najczęściej podawany jest w formie naparu, który stosowany jest w przypadku wystąpienia kamicy moczowej, schorzeń dróg żółciowych oraz żołądka, a także przy stanach depresyjnych i nadmiernego zdenerwowania. Dziurawiec można także stosować zewnętrznie, w postaci wyciągów bądź odwarów, które przyśpieszają gojenie ran, oparzeń czy innych uszkodzeń skóry.




Miłorząb japoński na bielactwo


milorzabMiłorząb japoński (zwany także ginkgo biloba) to drzewo pochodzące z południowo-wschodniej części Chin, skąd zostało rozpowszechnione także w Japonii i w Europie. Ten gatunek drzewa, osiągający nawet 30-40 metrów, zalicza się do nagozalążkowych z charakterystycznymi, ostro zakończonymi liśćmi, z których wyciąg znajduje szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie.

Wyciąg z miłorzębu japońskiego posiada kilkadziesiąt składników bioaktywnych, wśród których znajdują się m.in. flawonoidy i terpeny. Sprawia to, że miłorząb japoński znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń równowagi i widzenia, zaburzeń pamięci i koncentracji, choroby Alzheimera i zaburzeń krążenia tętniczego. Oprócz tego znane jest równie zastosowanie miłorzębu japońskiego w łagodzeniu stanów lęku i depresji oraz w leczeniu bielactwa nabytego. Gingko biloba jest najczęściej spotykany w formie tabletek powlekanych podawanych doustnie, w zależności od zawartości wyciągu z miłorzębu - od 1 do 3 dziennie.




Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek kuracji zielarskiej, skonsultuj się z lekarzem!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *