zioła na biegunkę

Zioła na biegunkę

biegunkaSpośród wszystkich dolegliwości związanych z nieprawidłową pracą układu pokarmowego, biegunka wydaje się być jedną najuciążliwszych. Jest ona niejako efektem reakcji obronnej naszego organizmu, który próbuje poradzić sobie z działaniem różnych toksyn. Może mieć podłoże bakteryjne, wirusowe bądź być związana z zatruciem pokarmowym.

Skąd bierze się biegunka?

Nadmierna produkcja płynnego stolca dotyczy bezpośrednio szybszego niż zwykle kurczenia się jelit, przez co organizm nie jest w stanie wchłonąć wody z pożywienia, które przyjmujemy. Zanim to nastąpi, jest ona wydalana. Poza działaniem drobnoustrojów, bakterii i wirusów, podrażnić jelita może nadmierne przyjmowanie alkoholu, stres oraz antybiotyki. Biegunka dotknąć może wszystkich, jednak szczególnie narażone na jej działanie są małe dzieci, których układ pokarmowy, z racji wieku, jest wrażliwszy. Nie należy lekceważyć biegunki, gdyż może doprowadzić do odwodnienia i wypłukania organizmu z podstawowych składników życiowych.

Leczenie naturalne

Jeżeli wiec dotkną nas problemy z biegunką, warto natychmiast rozpocząć odpowiednią kurację. Istnieje sporo domowych sposobów na radzenie sobie z tym schorzeniem. Wśród nich niezwykle skutecznie jest leczenie za pomocą różnego rodzaju ziół.

Wybierając odpowiednią mieszankę, należy wziąć pod uwagę, że zioła na biegunkę powinny charakteryzować się działaniem rozluźniającym i rozkurczowym, przez co pozwolą przywrócić prawidłowe funkcjonowanie jelit. Szczególnie polecana jest więc mięta pieprzowa. Wystarczy kilka jej gałązek zalać wrzątkiem, aby skomponować skuteczny napar. To samo tyczy się substancji, którą uzyskamy poprzez 5-minutowe gotowanie borówki czernicy.

Spośród pozostałych ziół, godne polecenia są również: kora dębu, cząber, koniczyna polna, kolendra, piołun i liście poziomki. Napary z tych ziół pozwolą zdecydowanie zminimalizować wszelkie objawy związane z biegunką. Przyniosą także ulgę naszemu układowi pokarmowemu.

Uwaga!

Zioła użyte nieumiejętnie także mogą zaszkodzić! Informacje zawarte na tej stronie stanowią jedynie wskazówki; wszelkie kuracje ziołolecznicze należy uprzednio skonsultować z lekarzem.

Babka lancetowata na biegunkę


babkaBabka lancetowata to roślina pospolita, która na terenie Polski, jak i większości innych krajów, występuje dziko. Od wielu lat doceniania jest za swoje właściwości lecznicze, z których korzystały już nasze babcie.

W okresie kwitnienia kwiatonośne pędy babki lancetowatej wyrastają na wysokość około 40 centymetrów. Kwiatostan na szczycie pędu kwitnie przez kilka miesięcy. Surowcem leczniczym w przypadku babki lancetowatej są jednak jej liście, które zawierają między innymi witaminy, minerały, związki śluzowe czy kwasy organiczne.

Babkę lancetowatą przygotować można w postaci naparu, odwaru czy też syropu. Ma ona działanie przeciwzapalne na przewód pokarmowy, śluzówkę jamy ustnej i gardła, wspomaga też leczenie chorób górnych dróg oddechowych, dwunastnicy oraz wrzodów żołądka. Stosowana zewnętrznie przyśpiesza gojenie się ran oraz podrażnień skóry.




Borówka czernica na biegunkę


borowka czernicaBorówka czernica, bardziej znana jako czarna jagoda, jagoda leśna lub borówka czarna, należy do roślin wieloletnich z rodziny wrzosowatych, rozrastająca się za pomocą kłączy, tworząc rozległe płaty. Wysokość tej krzewinki to zazwyczaj od 15 do 30 cm. Występuje w niemalże całej Europie, południowej części Azji i w zachodniej części Ameryki Północnej.

Właściwości lecznicze borówki posiadają zarówno owoce, jak i liście. Świeże owoce borówek mają działanie przeciwbiegunkowe, ale również rozluźniające np. przy zaparciach. Działają przeciwbakteryjnie na bakterie typu Salmonella i gronkowce, czy Helicobacter pylori, do tego mają silne właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne.

Owoce suszone również działają przeciwbiegunkowo, antyseptycznie i przeciwgorączkowo. Stosowane były jako środek antyrobaczycowy u dzieci czy u dorosłych, jako środek na hemoroidy. Liście borówki czarnej mają właściwości przeciwbiegunkowe, przeciwbakteryjne i moczopędne.

Najczęściej stosowane postaci borówki to: świeże owoce, napary, odwary i soki, a także dżemy czy syropy. Ponadto kupić można suszone owoce borówki i suszone jej liście (w sypkiej postaci), a także suplementy diety z wyciągiem z borówki czernicy.




Cząber na biegunkę


czaberCząber - to roślina jednoroczna, posiadająca silnie rozgałęzioną łodygę. Ma on formę niewielkiego krzaka, sięgającego 20-30 cm wysokości. Jego liście są wąskie, o lancetowatym lub łopatkowatym kształcie, ułożone naprzeciwlegle. Kwiaty o białej lub liliowo-różowej barwie wyrastają w kątkach liści i zebrane są na szczycie w kłosy. Występuję w Europie Środkowej, nad Morzem Śródziemnym, w południowej Afryce, Ameryce Północnej oraz w zachodniej i południowej Azji.

Właściwości lecznicze posiada ziele cząbru, zwłaszcza młode wierzchołki pędów. Z rośliny przyrządzić można napar przeznaczony do stosowania wewnętrznego, jak i zewnętrznego oraz olejek eteryczny, który posiada zastosowanie w trakcie chorób pęcherza moczowego oraz ma właściwości przeciwbólowe. Ziele to doskonale łagodzi zapalenie gardła, afty, drożdżaki, grzybicę skóry, a także niewielkie rany. Doskonale reguluje i usprawnia proces trawienny, łagodząc takie dolegliwości jak wzdęcia czy też biegunki. Zwalcza nawet niektóre antybiotykooporne bakterie, dzięki czemu jest stosowany również w walce z gronkowcem złocistym.




Kasztanowiec na biegunkę


kasztanowiecKasztanowiec, popularnie znany jako kasztan, to drzewo z rodziny mydleńcowatych, którego znanych jest około 25 gatunków. Występuje w południowo- wschodniej Europie, Azji i Ameryce Północnej. Kasztanowce mogą osiągać do 40 metrów wysokości, a ich charakterystycznymi elementami są:

- duże pąki;
- dłoniastodzielne liście, złożone z 5- 9 mniejszych listków;
- owoce, popularnie znane jako kasztany, które najpierw ukryte są w kolczastej torebce, która po dojrzeniu rozpada się na trzy części;
- kwiaty, białe, czerwone, różowe lub żółte, składające się z 4-5 płatków każdy.

Kasztanowiec, to jeden z niewielu rodzajów drzew, którego praktycznie każda część zawiera niezwykle cenne, dla zdrowia, substancje. Jednak najczęściej wykorzystywane części kasztanowca to kwiaty (odmiana kwitnąca na biało) i kora, rzadziej liście.

Kasztanowiec używany jest jako środek łagodzący zaburzenia trawienia, usprawniający przepływ krwi w naczyniach żylnych, przeciwdziałający obrzękom, leczący krwiaki, odmrożenia, zapobiegający żylakom i zwalczający cellulit.




Kolendra na biegunkę


kolendraKolendra, znana przede wszystkim, jako przyprawa kuchenna, zalicza się do roślin z rodziny selerowatych. Pochodzi prawdopodobnie z okolic Morza śródziemnego i/lub Bliskiego Wschodu. Uprawia się ją z nasion wysiewanych w lecie. Ma prawie kulistą postać, a jej ziarno ma 3-5 mm długości. Dojrzałe nasiona zbiera się i suszy.

Wszystkie części rośliny są jadalne i wszystkie są bogate w cenne składniki odżywcze, m. in. minerały, witaminy i antyoksydanty. Jednak w kuchni najczęściej wykorzystuje się liście i nasiona kolendry.

Kolendra ma silne właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne, pobudzające apetyt, a zarazem wspomaga leczenie biegunki. Ponadto jest moczopędna, zwalcza gorączkę, a olejki w niej zawarte mają działanie antyseptyczne i przeciwbakteryjne, stąd jej wykorzystanie w leczeniu grzybic skóry, egzemy czy alergii. Kolendra, jako ziele bogate w żelazo pomaga zwalczać anemię. Ma właściwości przeciwreumatyczne i przeciwartretyczne.

Równocześnie, dzięki bogatej zawartości antyoksydantów, zapobiega nowotworom, starzeniu się organizmu, wzmacnia odporność i wspomaga leczenie zmęczenia i senności.




Koniczyna na biegunkę


koniczynaKoniczyna - to roślina wieloletnia, posiadająca miękką, zieloną łodygę, która w warunkach sprzyjających może osiągać nawet do 50-60 cm wysokości. Rozgałęzia się w wielu miejscach, wypuszczając ze wspólnego ogonka zazwyczaj po trzy liście o kształcie podłużnie jajowatym i delikatnie ząbkowatej krawędzi. Na swej powierzchni posiadają one ciemniejsze plamki. Kwiaty rośliny mają kulisty kształt i występują w kolorze różowo-czerwonym lub purpurowym. Naturalnie występuje na terenie Europy, Azji i Afryki. Jej uprawy zaś znajdują się w Ameryce Północnej i Południowej oraz Australii.

Surowiec zielarski stanowi ziele koniczyny oraz jej kwiatostany, które świeżo zebrane doskonale łagodzą dokuczliwe objawy ukąszeń i ugryzień owadów. Kompres z rośliny zmniejsza bóle stawów i wskazany jest dla osób chorych na skazę moczanową. Syrop zaś doskonale eliminuje uporczywy i męczący suchy kaszel. Ziela można używać również jako płukanki do oczu. Łagodzi ona bowiem zapalenie spojówek. Do stosowanie wewnętrznego doskonale nadaje się również nalewka z koniczyny. Znajduje ona zastosowanie podczas egzemy i łuszczycy. Do stosowania zewnętrznego używać zaś można maści z rośliny. Redukuje ona opuchnięcia limfatyczne.

Ponadto ziele to łagodzi objawy menopauzy, hamuje nadmierne krwawienie miesiączkowe, wzmacnia naczynia krwionośne oraz działa moczopędnie, odtruwająco oraz uspokajająco.




Kora dębu na biegunkę


dabPopularna kora dębu, znajdująca szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie, otrzymywana jest z dębu szypułkowego i bezszypułkowego z rodziny bukowatych. Dęby należą do długowiecznych drzew, które są wyjątkowo odporne na choroby. Co ciekawe rozpiętość ich gałęzi może mieć nawet do 20 metrów. Znane są nie tylko w Polsce, ale także w Europie.

Najpopularniejszym środkiem leczniczym jest kora dębu, chociaż zastosowanie lecznicze mają także liście i żołędzie dębu. Korę otrzymuje się z młodych pni i gałęzi dębu zbierając ją w miesiącach marzec - kwiecień, przed rozwojem liści, a następnie susząc w zaciemnionych pomieszczeniach.

Kora dębu ma silne właściwości przeciwzapalne, bakteriobójcze i ściągające. Dlatego też stosuje się ją w licznych schorzeniach. Napar i odwary z kory dębu stosuje w trakcie ostrych biegunek, zatruć pokarmowych czy przewlekłych nieżytach żołądka i jelit. Ponadto ma zastosowanie w stanach zapalnych skóry (w tym w okolicach narządów płciowych), błon śluzowych, stanach zapalnych jamy ustnej, hemoroidów, owrzodzeń żylakowych, oparzeń czy też egzemy. Kora dębu wykazuje również aktywność przeciw gronkowcom, a zawarte w niej garbniki mają działanie wirusostatyczne wobec wirusów Herpes i grypy.




Mięta pieprzowa na biegunkę


mietaMięta pieprzowa, nazywana również miętą lekarską, jest znana już od wieków ze swoich właściwości leczniczych. Na terenie Europy rośnie ona w stanie naturalny, a w samej Polsce jest również uprawiana.

Surowcem leczniczym w przypadku mięty pieprzowej jest jej ziele oraz liście mięty, które można suszyć, ale z których pozyskuje się też olejek miętowy, a po jego wymrażaniu również mentol. Miętę można podawać w postaci wyciągu, herbaty, nalewki czy właśnie olejku.

Szerokie zastosowanie mięty w lecznictwie wykorzystywano już w starożytności. Zioło to pomaga między innymi w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak ból żołądka, niestrawność, nudności czy kolka jelitowa. Jest także stosowana przy chorobach wątroby oraz dróg żółciowych, łagodzi objawy zapalenia zatok, przeziębienia czy grypy, a wcieranie olejku miętowego może pomóc zmniejszyć ból migrenowy, nerwobóle oraz bóle reumatyczne.




Orzech włoski na biegunkę


orzech wloskiOrzech włoski - w ziołolecznictwie funkcjonuje również nazwa orzech królewski. Jest drzewem z rodziny orzechowatych, pochodzi z Azji, choć jest uprawiany na całym świecie. Osiąga nawet do 35 metrów wysokości i 2 metrów średnicy. Liście są naprzeciwległe, kwiaty zaś występują w dwóch odmianach - męskich i żeńskich. Owocem jest orzech, który w początkowej fazie dojrzewania pokryty jest zieloną osłoną, następnie zaś pojawia się w formie twardej, brązowej.

W ziołolecznictwie wykorzystywane są wspomniane zielone, niedojrzałe owoce, a także liście orzecha. Stosowane są przede wszystkim na różnego rodzaju dolegliwości układu pokarmowego. Skutecznie oczyszczają żołądek i wątrobę. Ponadto pomagają w walce z żółtaczką, cukrzycą oraz próchnicą kości. Składniki lecznice wykorzystywane są także w medycynie estetycznej, w walce z trądzikiem, schorzeniami paznokci oraz łupieżem. Pozwala także zahamować proces wypadania włosów.

Podawany jest w formie herbaty, naparu dodawanego do wody podczas kąpieli, nalewki bądź likieru.




Pięciornik na biegunkę


pieciornikPięciornik - roślina z rodziny różowatych występująca w klimacie umiarkowanym. Jej największe skupisko mieści się na półkuli północnej, gdzie występuje ponad 300 gatunków rośliny. Zbudowana jest ze skrętoległych, owłosionych liści, wierzchołkowatych, obupłciowych kwiatów oraz jednonasiennych słupków, które otoczone są działkami kielicha.

Właściwości lecznicze posiadają kłącza rośliny. W formie wywaru stosuje się je do hamowania objawów biegunki. Oczyszczają również organizm z różnego rodzaju toksyn, a także pomagają zwalczać stany zapalne żołądka oraz owrzodzenia jelita grubego i odbytnicy. Niezwykle często stosowane są także podczas czerwonki i duru brzusznego.

Z kłączy przygotowuje się również odwar do płukania gardła i przygotowywania kompresów na gojące się rany i obtarcia, a także maść, która w znaczący sposób usprawnia walkę organizmu z grzybami i zaczerwieniami po ukąszeniu komara.




Pierwiosnek lekarski na biegunkę


pierwiosnek lekarskiPierwiosnek lekarski należy do gatunku roślin wywodzących się z rodziny pierwiosnkowatych. Swoim występowaniem obejmuje zarówno Europę, jak i Azję, poza jej północną częścią. W Polsce najczęściej spotkać go można w niższych warstwach górskich. Pierwiosnek osiąga do 30 cm wysokości. Składa się z pomarszczonych, karbowanych, ściągniętych w ogonek liści, łodygi, kwiatów w kształcie dzwonkowatego kielicha, ze złotożółtą koroną i, po ich przekwitnięciu, owoców w kształcie torebki zawierającej drobne nasiona.

W celach leczniczych można wykorzystać całą roślinę (jej liście są doskonałym źródłem witaminy C, kwiaty zawierają flawonoidy i saponiny, a korzenie garbniki, także saponiny i olejki eteryczne), jednak najczęściej sięga się po korzenie, zbierane w okresie jesiennym (kwiaty i liście, z kolei, w okresie wiosennym).

Pierwiosnek lekarski stosowany jest najczęściej, jako środek moczopędny, napotny, przeciwzapalny, wykrztuśny czy uspokajający. Ponadto jego odwarem leczyć można migreny, bezsenność, bóle miesiączkowe, ponadto wspomaga leczenie gruźlicy i pylicy płuc i reguluje krążenie krwi.




Piołun na biegunkę


Artemisia absinthiumPiołun - należy do rodziny roślin astrowatych. Składa się z podziemnych kłączy, za sprawą których się rozmnaża. Łodyga osiąga jeden metr wysokości, jest bruzdkowana i rozkrzewiona. Roślina posiada szare i zielone, owłosione liście, kwiaty w formie koszyczka, a także niewielkie, brązowe owoce. Jej występowanie obejmuje obszar Europy, Azji i obu Ameryk.

Właściwości lecznicze wykazują przede wszystkim liście i ziele. Najczęściej stosuje się je w formie wysuszonej, z której tworzone są napary. Czasem wykorzystuje się je także jako składnik zdrowotnych nalewek.

Działanie piołunu pozwala w skuteczny sposób usprawnić działanie układu pokarmowego. Przede wszystkim go oczyszcza, odrobacza i odkaża. Ponadto pozwala zwiększyć apetyt oraz poprawić funkcje wydalnicze. Napary stosowane są również zewnętrznie w celu poradzenia sobie ze świerzbem i wszawicami. Znane są równie przypadki stosowania rośliny w formie lewatywy. W zdecydowany sposób pomaga leczyć różnego rodzaju schorzenia pokarmowe, jako dopełnienie tradycyjnej terapii farmakologicznej.




Poziomka na biegunkę


poziomkaPoziomka należy do bylin z rodziny różowatych. Wyróżniono do tej pory co najmniej 17 jej gatunków, które występują w Chile i na północnej półkuli. W Polsce znane są trzy gatunki rosnące w naturalnym środowisku, zazwyczaj na słonecznych polanach i skrajach lasu.

Poziomki osiągają do 20 cm i tworzą tzw. wąsy, z których powstają nowe rośliny. Składają się z liści tworzących przyziemną rozetkę, kwiatów, zazwyczaj białych, równej długości, zaokrąglone i owoców, które na mięsistym dnie kwiatowym mają osadzone liczne orzeszki.

W ziołolecznictwie wykorzystuje się owoce i liście poziomki. Bogate w witaminę C, garbniki, sole mineralne, flawonoidy stosowane są przeciwbiegunkowo, przeciwzapalne oraz przeciwkrwotocznie. Podnoszą odporność organizmu, blokują wchłanianie złego cholesterolu i regulują pracę układu krwionośnego. Stosowane w profilaktyce i chorobach dziąseł/ przyzębia, ponadto rozpuszczają kamień nazębny. A dzięki aktywności pektyn usuwają szkodliwe produkty przemiany materii.




Rdest ptasi na biegunkę


rdest ptasiRdest ptasi to samopylna roślina jednoroczna lub dwuletnia z rodziny rdestowatych. Składa się z rozgałęzionych, wrzecionowatych korzeni, rozgałęzionej, rozścielonej, a zarazem twardej łodygi osiągającej długość 50 cm, eliptycznych drobnych, sinozielonych liści ułożonych naprzeciwlegle, białozielonych lub czerwonawozielonych kwiatów i owoców w kształcie trójkanciastych orzeszków o wielkości około 3 mm.

Początkowo rdest ptasi występował tylko na półkuli północnej, obecnie, jednak, występuje niemalże na całej kuli ziemskiej (poza strefą tropikalną).

Owoce rdestu ptasiego są bardzo chętnie zjadane przez ptaki domowe, kury, kaczki, gęsi, stąd też wywodzi się nazwa gatunkowa chwastu.

To ziele rdestu ptasiego bogate jest w substancje lecznicze, w tym: flawonoidy, sole mineralne, krzemionkę, fenolokwasy, garbniki, cukry czy śluzy. I to właśnie ziele rdestu, najczęściej w postaci suszu (do przygotowywania naparów i odwarów), jako składnik mieszanek ziołowych czy dodawane świeże do sałatek, stosuje się w wielu schorzeniach, m.in.:

- chorobie reumatycznej, miażdżycy i skazie moczanowej
- chorobach płuc i dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i wątroby
- w przeroście gruczołu krokowego

Ponadto poprzez działanie moczopędne pomaga usuwać z organizmu soli potasu, sodu i toksyny i ściągające. Może być stosowany również w postaci okładów na ciężko gojące się rany, oparzenia, czy jako płukankę w zapaleniu jamy ustnej/ gardła.




Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek kuracji zielarskiej, skonsultuj się z lekarzem!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *