zioła na anemię

Zioła na anemię

DIC_With_Microangiopathic_Hemolytic_Anemia_(301920983)Anemia to choroba związana z niewystarczającą ilością erytrocytów, czyli inaczej czerwonych krwinek. Zwykle jej przyczyną jest obniżony poziom żelaza w organizmie, a także niekontrolowane upływy krwi.

Jakie objawy wskazują na anemię?

Anemię można rozpoznać po charakterystycznych dla niej objawach. Są nimi między innymi zawroty głowy, bladość skóry, częste omdlenia, mroczki przed oczami, ciągła słabość, bezsenność, a także suche i wypadające włosy.

Grupami ryzyka zachorowań na anemię są zwłaszcza osoby będące na diecie wegetariańskiej lub wegańskiej, których dieta nie zawsze dostarcza do organizmu wystarczających ilości żelaza oraz witaminy B12. Zagrożone mogą być ponadto kobiety z obfitym miesiączkowaniem, a także osoby zmagające się z krwotokami wewnętrznymi.

Zbawienne zioła

Okazuje się przy tym, iż w leczeniu anemii bardzo dużą skuteczność wykazują różnego rodzaju zioła, które nie tylko poprawiają wchłanianie żelaza, lecz także mają udział w zwiększaniu poziomu hemoglobiny w organizmie.

W przypadku anemii warto stosować w pierwszej kolejności niezwykle pomocny olej z czarnuszki, napary z pokrzywy i mięty, kozieradkę, kminek, szczaw kędzierzawy oraz ziele anyżu. Wyjątkowe właściwości wykazuje ponadto lucerna, która nie tylko podnosi stężenie hemoglobiny, lecz także pozwala skutecznie oczyścić krew. Warto wspomagać się również doraźnie pyłkiem pszczelim, który doskonale wzmocni i zregeneruje osłabiony w przebiegu choroby organizm.

Uwaga!

Zioła użyte nieumiejętnie także mogą zaszkodzić! Informacje zawarte na tej stronie stanowią jedynie wskazówki; wszelkie kuracje ziołolecznicze należy uprzednio skonsultować z lekarzem.

Anyż na anemię


AnyżW Polsce został rozpowszechniony przez członków zakonu Benedyktynów, jednak na świecie znany jest już od setek lat. Anyż, bo o nim mowa, w głównej mierze występuje w Egipcie, Azji Środkowej i na Dalekim Wschodzie. Charakteryzuje się dość wysoką łodygą (nawet do 50 cm), długoogonkowymi liśćmi oraz białymi, owłosionymi kwiatami. Dość specyficzny jest również owoc anyżu, którego rozłupka zbudowana jest z podłużnych żeberek.

W ziołolecznictwie stosuje się przede wszystkim nasiona rośliny oraz olejek aromatyczny. Czasem dodaje się go do domowych nalewek, aby wzbogacić ich smak. W tej formie pomaga na zgagę i niestrawność. Przyjmuje się, że wspomaga również potencję, a także jest bardzo dobrym składnikiem na kaca.

W formie okładów używa się go także do złagodzenia młodzieńczego trądziku. Ponadto odświeża oddech, oczyszcza organizm, a także wykazuje właściwości pobudzające. Wszystko to sprawia, że jest niezwykle często stosowany, nawet w formie dodatku do herbaty czy kawy.




Kminek na anemię


kminekKminek jest przede wszystkim znany jako przyprawa o dość intensywnym smaku, jednak roślina ta kryje w sobie wiele cennych właściwości leczniczych, które mają pozytywny wpływ na kondycję naszego organizmu.

W Polsce kminek rośnie dziko, ale jest także uprawiany. Rozgałęziona łodyga osiąga wysokość od 30 do 70 cm, a znajdujące się na niej drobne kwiaty są zwykle koloru białego, choć zdarzają się także różowe.

Surowcem leczniczym kminku są jego owoce, które zawierają w sobie olejek kminkowy. Napar z kminku działa przeciwskurczowo, przede wszystkim w obrębie układu pokarmowego, bakteriobójczo, wzmaga wydzielanie soku żołądkowego, usprawnia procesy trawienne i wykazuje działanie wiatropędne. Stosuje się go również w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy, oraz przy dolegliwościach związanych z wątrobą.




Kozieradka na anemię


kozieradkaNasza kuchnia to przede wszystkim bazylia, oregano oraz pietruszka. Zapominamy o tym, że istnieje bardzo wiele innych roślin, które są nie tylko wspaniałymi dodatkami do potraw, ale które jednocześnie posiadają niezliczone pozytywne właściwości. Jedną z takich roślin jest właśnie kozieradka. Co powinniśmy o niej wiedzieć i w czym może nam ona pomóc? Czy rzeczywiście tak dobrze wpływa na nasz organizm?

Kozieradka nie jest polską rodzimą rośliną – została do nas przywieziona z Azji oraz Europy Wschodniej, gdzie występuje jako roślina dzika. U nas niemal w całości występuje jedynie jako roślina hodowlana (ze względu na jej niewielkie wymagania bez problemu można hodować ją również na parapecie okna zapewniając sobie dostęp do świeżych nasion, czy kiełków).

Największe zastosowanie w kuchni mają liście kozieradki, jednak to w nasionach znajduje się najwięcej pozytywnych składników, które wpływają na poziom cukru oraz cholesterolu w naszej krwi. Opracowania naukowe podają również, że kozieradka wpływa na wydzielanie soku trzustkowego oraz żołądkowego, czy pobudza regenerację tkanek.

Nasiona kozieradki wystarczy rozgnieść i zalać wrzątkiem, aby po wystygnięciu, w formie niejednolitej masy, móc nanieść je na skórę np. głowy w celu wzmocnienia naszych włosów. Również napar z liści kozieradki jest dość często spotykany w medycynie naturalnej.




Lucerna na anemię


lucernaSą takie rośliny, które kiedyś powszechnie stosowane były w medycynie naturalnej, a dzisiaj pozostają niemal w całkowitym zapomnieniu; niewiele osób wie nawet o ich istnieniu, a tym bardziej o ich właściwościach. Jedną z takich roślin jest lucerna. Co w sobie zawiera i dlaczego powinna towarzyszyć nam w codziennej diecie?

Lucerna najwięcej składników gromadzi w liściach – znajdziemy w nich witaminę A, B, C, D, E i K, a także liczne sole mineralne. Jest bogatym źródłem również wapnia i fosforu, które są niezbędne w młodym wieku, a wspomagają prawidłowy rozwój naszego kośćca. Co jednak istotne, nawet niewielka porcja kiełków lucerny, czy też jej liści wystarcza, aby w znacznym stopniu zaspokoić nasze dzienne zapotrzebowanie na powyższe witaminy i inne substancje odżywcze!

Lucernę stosuje się także jako suplement diety wspomagający apetyt, czy środek moczopędny i przeciwwzdęciowy – przy jej pomocy można regulować gospodarkę związaną z trawieniem naszego organizmu. Oczywiście są to skutki długofalowe i nie powinniśmy oczekiwać, że jednokrotne zjedzenie lucerny od razu pozytywnie wpłynie na nasz organizm!




Mięta pieprzowa na anemię


mietaMięta pieprzowa, nazywana również miętą lekarską, jest znana już od wieków ze swoich właściwości leczniczych. Na terenie Europy rośnie ona w stanie naturalny, a w samej Polsce jest również uprawiana.

Surowcem leczniczym w przypadku mięty pieprzowej jest jej ziele oraz liście mięty, które można suszyć, ale z których pozyskuje się też olejek miętowy, a po jego wymrażaniu również mentol. Miętę można podawać w postaci wyciągu, herbaty, nalewki czy właśnie olejku.

Szerokie zastosowanie mięty w lecznictwie wykorzystywano już w starożytności. Zioło to pomaga między innymi w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak ból żołądka, niestrawność, nudności czy kolka jelitowa. Jest także stosowana przy chorobach wątroby oraz dróg żółciowych, łagodzi objawy zapalenia zatok, przeziębienia czy grypy, a wcieranie olejku miętowego może pomóc zmniejszyć ból migrenowy, nerwobóle oraz bóle reumatyczne.




Natka pietruszki na anemię


PietruszkaW niemal każdej polskiej kuchni stosuje się pietruszkę jako dodatek do surówek i wszelkiego rodzaju potraw. Cenimy ją głównie za smak zapominając o tym, że jest ona stosowana w ziołolecznictwie od ponad dwóch tysięcy lat! Jakie właściwości ma pietruszka? Która jej część jest najzdrowsza dla naszego organizmu i czy niezależnie od formy przyrządzenia zachowuje wszystkie swoje właściwości?

Najczęściej wykorzystujemy świeże, bądź suszone liście, jednak również owoce i korzenie pietruszki mają swoje pozytywne właściwości (leczenie zapalenia pęcherza moczowego, czy chociażby problemów reumatycznych). Pomimo tego, że dzisiaj jest to roślina niemal całkowicie udomowiona i rzadko kiedy spotkać możemy ją na łąkach i polach, to wciąż zachowuje swoje zalety znane naszym babciom – przy jej pomocy leczyć możemy między innymi problemy z prostatą, wątrobą, reumatyzmem, czy także wpływać na regulacje wody i płynów w naszym organizmie. Obserwuje się także pozytywny wpływ pietruszki na dolegliwości związane z miesiączką (zwłaszcza problemy z jej regularnością).

Oprócz dodatku do potraw i podstawy wielu sałatek oraz surówek, pietruszkę można wykorzystać jako podstawę napojów oraz naparów. Wystarczy zalać ją wrzątkiem, odczekać kilka minut i już można cieszyć się dobrą herbatą z pietruszki. Warto jednak pamiętać o tym, że gotowana pietruszka, między innymi w zupach, traci część swoich pożądanych właściwości (zwłaszcza tych z wiązanych z dostarczaniem witamin do naszego organizmu).




Pokrzywa na anemię


pokrzywaPokrzywa, choć przez wielu uważana za chwast, od wieku jest jedną z najważniejszych roślin stosowanych w ziołolecznictwie. Zawiera w sobie wiele aktywnych związków potrzebnych naszemu organizmowi do prawidłowego funkcjonowania.

Pokrzywa może osiągać wysokość od kilkunastu centymetrów do jednego metra, ma ciemnozieloną barwę, jej liście mają sercowaty kształt, a małe zielone owoce zebrane są w groniaste kwiatostany.

W celach leczniczych wykorzystywany jest korzeń, liście oraz ziele pokrzywy, które zostają odpowiednio osuszone. Najczęściej przygotowuje się z nich napar, jednak świeża pokrzywa może być również dodawana do zup czy sałatek. Roślina ta ma działanie moczopędne, oczyszcza układ trawienny, ma pozytywny wpływ na działanie trzustki, wątroby oraz żołądka. Stosuje się ją również w leczeniu anemii oraz cukrzycy typu 2, a okłady z liści pokrzywy pomagają w przypadku pojawienia się schorzeń skórnych.




Szczaw kędzierzawy na anemię


szczawPewnych roślin nie kojarzymy z ich pozytywnymi i prozdrowotnymi właściwościami. W wielu przypadkach są to dla nas wszechobecne chwasty, które ciężko podejrzewać o pozytywne działanie na nasze zdrowie. Tak jest między innymi ze szczawiem kędzierzawym, uważanym przez wielu za bardzo agresywną roślinę, która jedynie przeszkadza w regularnych uprawach. Czy rzeczywiście tak powinniśmy go traktować?

Szczaw ma kilka właściwości leczniczych znanych już od wielu lat. Co prawda wcześniej traktowany był jako rozwiązanie problemów z biegunkami, dziś jednak nie postrzega się go w ten sposób. Obecnie poznane właściwości szczawiu kędzierzawego sprawiają, że wykorzystuje się go do przemywania czyraków i ran – napar przygotowany z liści szczawiowych ma silne właściwości antyseptyczne.

Warto pamiętać jednak o tym, że szczaw kędzierzawy spożywany w zbyt dużych dawkach może być niebezpieczny dla naszego zdrowia. Wynika to z odkładających się w naszym organizmie szczawian zawartych właśnie w tej roślinie. W skrajnych przypadkach może to prowadzić nawet do zgonu (przy spożyciu około 10 g czystego kwasu szczawiowego). Przy normalnym dawkowaniu nie ma jednak obaw o negatywne skutki.




Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek kuracji zielarskiej, skonsultuj się z lekarzem!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *